"Hayallere bir adım yakın olmak, öyle kovalamadan yalnızca izleri takip etmek" işte,
tek yapman gereken bu.
Kimse için değil, kendini kanıtlamak için değil.
Sadece içine dönüp kendine, ihtiyacın olanı vermen için yap, bunu.
Yollar uzak olsun. Ne farkeder?
Sen yolunu çizdikten ve sonuna yaklaştıktan sonra bir çaresi hep vardır.
Vazgeçmek, yalnızca senden götürür.
Yine sen yenilirsin, düşlerine, hırslarına, korkularına...
Vazgeçtiğin her şey gelip pişmanlığın olur.
Sonunu bilmediğimiz bu hayat serüveninde ne kadar pişmanlığa yer var?
Kaç vazgeçiş, kaç hayal sonra tamamlanacağız?
Oysa tüm güzellikler, hezeyanlar gibi bizim için.
Ne kadar peşine düşersek o kadar bizimleler.
Aynaya bakıp kendine gülümsediğin bir an gibi düşle, hayalleri.
İşte, sana senin kadar yakınlar.
Şimdi bir bisikletin üzerinde olduğunu düşün. Korkmadan yum gözlerini.
Kimseye aldırmadan düş, yollara.
Gözlerini açtığın yerde, hayallerini bulacaksın.
Ne kadar da güzeller...
foxes - home
