1 Şubat 2013

çamurdan öte

Çamura saplanmak da mümkün ve hatta içini görmekte. Çamurla dost bile olabiliriz. Hem hayat da öyle istemiyor mu? Topraktan yaratılan biz, birbirimize yetemezken ve hatta parmağımızın ucuyla bile dokunmazken hayatlarımıza doğa ile huzur buluruz. Denize, maviliklere bakıp içimizi dökerken, toprağa dokunur, ayak basar güç buluruz. Kaybettiğimiz tüm güç, doğada saklı. Saklı kalan tüm güzellikler, onları bulmamız için bekliyor. Onca telaş içinde nefes almayı bile unutmuşken tek bir gerçek var; o da yaşamak. Yapmamız gereken en güzel şey, yaşamak. Yaşamak ümitli bir iştir demiyor mu şair.. Yaşamak, minik elleriyle sana kocaman sarılan bir çocuğun içtenliğinde gizli. Ve tüm gizler onları bulman için bekliyor..

5 yorum:

Gülnihâl-Ayrı değil birleşik dedi ki...

Yaşamak zahmetli iş yaşamak ağaca bakınca,gökyüzüne bakınca güzelleşiyor sanki..
Sanki şehirlerle bütünleşince yoruluyor insan..Bir ağacın bir kuşun verdiği mutluluğu bazen kimseler veremiyor..

Emrah Ateş dedi ki...

kimsenin giz'e karşı çıktığı yok neden ama neden arayışımız bu kadar zor. tamam çamurla dost olalım eyvallah ama o çamur da insanın ağzına yüzüne bulaşıyor

düşlem dedi ki...

Ah Gülnihal kesinlikle öyle.. Artık herkes kendisiyle o kadar meşgul ki ne bir başkasına ne de doğaya ayıracak vakitleri yok.

düşlem dedi ki...

Güzel olan, umut veren hiçbir şey kolay olmuyor, Emrah. Ben de çok yakındım, isyan ettim ama faydasız olduğunu anladım. Yüzümüzdeki çamurları silecek biri mutlaka çıkacaktır..

safransarı dedi ki...

Ama olmuyor..
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=k8IcSt8hKfA

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...